Наративот за „борба против сатанизмот“ е пример како политичките пораки можат да го искористат религиозниот и моралистички јазик за да добијат поголема емоционална сила. Наместо проверливи аргументи, тој нуди едноставна слика на светот во која едната страна е претставена како заштитник на доброто, а другата како извор на злото