Natury pamięci żałobny rapsod. O stracie, której nie da się zmierzyć

Od stuleci nad brzegiem jeziora rozgrywa się ta sama scena. W najsurowszym mrozie, pośród ciemności, zebrani ludzie wpatrują się w lód. Lokalne legendy głoszą, że zamieszkujący jezioro bóg spaceruje po zamarzniętej tafli ze swoją nieśmiertelną partnerką. Tam, gdzie staną, lód pęka jak rażony piorunem, tworząc długie, poszarpane grzbiety. W ten sposób wierni doświadczają obecności swojego patrona.